Kędy wąż śliską piersią dotyka się zioła. W takiej ciszy - tak ucho natężam ciekawie, Że słyszałbym głos z Litwy. - Jedźmy, nikt nie woła!

Ale to mój zysk, że mię słuchacie, A żadnej mi pełnej nie podacie; Znał kto kiedy poetę trzeźwiego? Nie uczyni taki nic dobrego. Przedsię do mnie, a ja nie zawiodę; Wy też drudzy, co macie pogodę, Każdy swojej włóż w ucho leda co, Nie macie tu oględać się na co.