Życie to jak jazda tramwajem – czasami trzeba przesiąść się na inny wagon, żeby dojechać do celu.

Matka rano wcześniej od nas wstaje i szykuje grube kromki chleba, bo już dzwonią tramwaje, że do szkoły, czym prędzej iść trzeba.

Cza­sami życie toczy się po szy­nach jak tram­waj - nie sposób zawrócić czy do­wol­nie skręcić. Zbyt często zat­rzy­muje się na czer­wo­nym świet­le i zbyt rzad­ko ma zielo­ne. Kiedy się wy­kolei - ka­tas­tro­fa. Naj­piękniej­sze wi­doki zos­tają za ok­nem. Cza­sami ktoś wsiądzie, ktoś wy­siądzie. A na końco­wym przys­tanku zaz­wyczaj pusto… ---finezja

Do tramwaju wchodzą studenci, za nimi staruszka. Towarzystwo rozsiada się w najlepsze, a staruszka stoi trzymając się za oparcie siedzenia. Na ręce wiesza sobie laskę, która obija się o siedzenie wydając dość głośny dźwięk. Jeden ze studentów: -Mogła by Pani kupić sobie jakąś gumę na tą laskę ,żeby hałasu nie robiła. Na to babcia: - - Gdyby Twoi rodzice kupili sobie gumę , to ja bym miała teraz gdzie siedzieć.

Przepiękny obraz...

"Nie trzeba mówić: 'co za paskudna pogoda', tylko 'jaki piękny deszczowy dzień'." ~ Éric-Emmanuel Schmitt