Czy naprawdę kocham tego, o którym mówię, że go kocham? Bo może bardziej kocham samego siebie? Miłość to nie tylko uczucie, ale ciężka praca, o czym jeszcze nie wiedzą zakochani, którzy szepcą: „moja różo, ty szczypiorku zielony”, jakby się uczyli tylko botaniki. Z kolei po latach zagniewani krzyczą: „ty ośle, ty baranie, ty foko”, jakby się uczyli tylko zoologii. Jak wielkiego trudno wymaga prawdziwa miłość. Stale się czegoś uczymy: języka obcego, judo, dobrych manier, jak jeść łyżką czy widelcem, jak obsługiwać komputer. Na naukę nigdy nie jest za późni. Uczmy się kochać, by sprawdzać siebie. Boże którego nie widzę a kiedyś zobaczę przychodzę bezrobotny przystaję w ogonku i proszę Cię o miłość jak o ciężką pracę. Ks. Jan Twardowski

Istnieją dni, kiedy nosi się tą drugą osobę na rękach, w pełni zachwytu i beztrosko. Przychodzą jednak dni, gdy musicie się wzajemnie znosić. A mogą też zdarzyć się dni, gdy jest zupełnie źle. Z powodu złości, gniewu czy głupoty, coś się załamało. W wasz dom i w wasze serca wkradła się noc. Chciałoby się wyciągnąć rękę, ona jednak drętwieje i kostnieje niczym lód. Chciałoby się przebaczyć, a mówi się: Dlaczego to uczyniłeś? W takich dniach istnieje tylko jedno wyjście: cierpliwość. Duża cierpliwości i próby dojścia do pojednania. Musisz jakiś czas latać na oślep! Bez widzenia, bez zrozumienia. Uświadomisz sobie, że ten drugi jest inny, i jako taki zawsze dla ciebie obcym pozostanie. Wówczas też idź na poszukiwania pojednania. Gdy nie potrafisz przebaczyć, powstanie mur. A mur jest początkiem więzienia. Phil Bosmans

że ją kochasz, a ty kochasz siebie i ją chcesz mieć dla siebie. Księże, ale my oboje chcemy. No, to są dwa grzechy. Dwoje egoistów chce sobie zrobić dobrze. Tego nie nazywaj kochaniem. Mam czasem takie spowiedzi i takie wyznania: - Kochałem się ze swoją dziewczyną. No, to pięknie! Błogosławię wam. Ale ja muszę się żenić, bo ona jest w ciąży.

Prawdziwa Miłość to ta, która naprawdę boli i jest zupełnie bezinteresowna. Można mówić o trzech rodzajach Miłości: grzesznej, dobrej i prawdziwej. Grzeszna jest wtedy, kiedy ktoś Miłość wyzyskuje dla siebie. Dobra, kiedy kocha, ale pragnie też Miłości dla siebie. Kocham, ale uśmiechnij się do mnie; kocham, ale i ty mnie kochaj. Prawdziwej Miłości uczy sam Jezus. Miłość prawdziwa jest bezinteresowna. Rzucam się w paszczę drugich, przekreślam samego siebie, idę na śmierć, dlatego że kocham. Miłość, która jest bólem. Jeżeli takiej Miłości szukamy – szukamy samego Boga.

Jest dobrze, wcale nie jest tak źle, ale my wciąż czegoś lepszego szukamy. Pragniemy lepszego dnia, życia, siebie, nie zadowalając się tym co już mamy. A mamy przecież tak wiele, lecz tego nie doceniamy. Sięgając po skrawek nieba, zapominamy o tym co na ziemi kochamy. Niedobry dzień skupia naszą uwagę, a dobry nie zauważamy. Przyjaciela, który stoi koło nas, w poszukiwaniu innego odtrącamy. Zdrowie, cóż to takiego nadzwyczajnego? W drodze życia często je zawalamy. A jak choroba nas zaskoczy, to wtedy sobie o nim przypominamy. Żyjąc tak, życie przechodzi nam obok, plecami się do niego odwracamy. Chcemy inne, lepsze życie... nie wiedząc, jak dobrze się mamy.

Dla mężczyzn wieczny znak zapytania Choć wizualnie i sercu dobrze znana. Przez umysł w pełni nieprzebrana Tylko dzięki urodzie dostrzegana. Na jawie i w snach wychwalana Może i doceniona, ale czy zrozumiana? To anioł, nie kobieta- mówią czasem o niej. Jaka zaradna i pracowita, kochana Nie taka doskonała, bo bez skrzydeł. Lecz wdzięku więcej jej nie trzeba Dobrocią i czułością po brzegi wypełniona. Jako matka, żona... w rodzinie niezastąpiona Czasem kusicielka i diablica czarująca. Która spojrzeniem swym zniewala Na łopatki męskość obala. Zalotnym mrugnięciem powiek Niewinnym uśmiechem. I już słabną serca w niewolę wzięte Jest delikatna, opiekuńcza, kochająca. Potrafi być też twarda, zacięta... Sprawdza się w każdej życiowej roli Choć życie co dzień ciężaru dokłada. Nie pytając- Czy sobie z tym poradzi.