Niebo rozświetliło słońce, jest piękny wiosenny dzień. Klucze ptaków w promieniach lecące, na ziemię rzucały cień. Tam lecą głośne żurawie, spójrz szybują dwa bociany, tu sarny się pasą na trawie, ciepły powiew niesie przemiany. Na wzgórzu światła pogasły, dom do snu się zbiera, zawisł nad nim księżyc opasły, w uchylone okno spoziera. Granatowe niebo usiane gwiazdami, mieni się niczym brokat, niebo z rozsypanymi brylantami... Cudowny świecący opad. Żaby zaczęły koncert w stawie, kumkają chórem głośnym, a już ziewając zasypiałam prawie, ale przy takim rechocie donośnym? Odgłosy wsi, natury i wiosny... Uwielbiam ten czas radosny!

Bo­ciany krążą Przez ścianę wiat­ru pod wiatr Za­powiedź wiosny

ZAPACH WIOSNY..... W górze jasny błękit nieba Wiosną pachnie czarna gleba. Przyleciały znów bociany, Słowik śpiewa zakochanym. Wiosna, wiosną szumią drzewa, Wiatr piosenki o niej śpiewa. W pąkach krzewów młoda zieleń, Trawa w parkach już się ściele. Ludzie, ptaki, krzewy, drzewa Wszystko wkoło hymn jej śpiewa. Leci pieśń radosna w chmury Sławiąc wieczny cud natury.

Do kogo ja miałem nieść tego bobasa??