Każde z nas już sa­mot­nie budzi się o świ­cie od cza­su do cza­su łączy nas wspólny sen po no­cy od cza­su do cza­su ka­wy wspólny łyk w połud­nie od cza­su do cza­su te­lefo­nu po­dob­ny dźwięk gdzieś w tłumie Ale … to nie jes­tem już ja