Co mi pozostało ... Nie ma tamtej ulicy, moich zielonych lat tylko wspomnienie krzyczy na oszalały świat. Nie ma już domu tego miejsca dziecięcych dni tam szczęście z byle czego po nocach mi się śni. Gdzie tamte są chłopaki i tamtych dziewczyn śmiech Jak wypłoszone ptaki nie wrócą do swych strzech. Ślady ich czas zasypał Cienie wchłonęła dal, A w sercu dziś usypia obmyty łzami żal. Minął z tamtych wieczorów sąsiedzkich biesiad głos, widmo strachów upiorów, że aż się jeżył włos . Gonitwy, gry, zabawy, dziecięcy oczu blask Jak źdźbła skoszonej trawy położył wszystko czas. Odeszła w zapomnienie młodość jak krótki sen. Serce na oka mgnienie przywraca tamten dzień. Postacie ojca, matki, zaczarowany krąg. Myśli jak kwiatu płatki wypadły z moich rąk...

Kiedy nikogo nie będzie i pomyślisz, że nikomu nie zależy. Kiedy cały świat opowie się przeciwko Tobie i poczujesz się osamotniony. Ja będę obok Kiedy ten na kim najbardziej Ci zależy, nie będzie dbał o Ciebie. Kiedy ten, komu dasz swoje serce, rzuci Ci je w twarz. Ja będę obok Kiedy osoba, której zaufałeś zdradzi Cię. Kiedy ten, z którym dzielisz wszystkie myśli i tajemnice, nie będzie pamiętał nawet o Twoich urodzinach. Ja będę obok Kiedy wszystko, czego będziesz potrzebował, to ktoś, kto Cię wysłucha. Kiedy wszystko, czego będziesz potrzebował, to ktoś, kto otrze Twoje łzy. Ja będę obok Kiedy Twoje serce będzie tak bolało, że nie będziesz mógł nawet oddychać. Kiedy będziesz chciał już tylko położyć się i umrzeć. Ja będę obok Kiedy zaczniesz płakać słysząc smutną piosenkę. Kiedy łzy nie będą chciały przestać płynąć. Ja będę obok Więc widzisz, będę obok aż do końca. To jest obietnica, którą mogę Ci dać.

Pierwszy raz Nie mogliśmy się sobie wzajemnie nadziwić; Wszystko pierwsze w igraszkach, dotykach i pąsach Nieśmiałość zabłąkana w myślach pożądliwych, Jeszcze walczy z pragnieniem, wstydliwością kąsa. Niezbadany czas złudzeń, obaw i ufności, Przytulony wzajemnie do własnego ciepła, W nierozpoznanej głębi uśmiech już zagościł, Obszar nocy we własnych zatrzymany piekłach. W powściągliwości gestów, wśród zauroczenia, Podążając przez ciało niewyzbyte dreszczy, Zdumieni urodzajem utkwionym w spełnieniach, Obejmujemy ciemność, aby trwała jeszcze. Dojrzeliśmy w zachwycie spełnionego rytu, Tyle zmierzchów przed nami i krawędzi świtów. Autor: Jan Stanisław Kiczor

Nie staraj się uszczęśliwiać jej na siłę. Jej nie potrzeba tysiąca par butów i najmodniejszych ciuchów. Ona potrzebuje Ciebie, tylko. Potrzebuje Twojego ciepła, nie tylko w chwilach, gdy jest jej zimno. Potrzebuje Twojej dłoni splecionej z jej dłonią, nie tylko kiedy jesteście w towarzystwie. Potrzebuje Twojego oddechu na swojej szyi nie tylko wieczorami. Potrzebuje Ciebie obok siebie, zawsze. Potrzebuje Twojego serca, by jej serce mogło bić - dla Ciebie.

“Jeśli się ośmielisz, w pięknym mieście będziesz w stanie dokonać wszystkiego. W głębi serca sama o tym wiesz i to chyba przeraża cię najbardziej.”

mówiąc Żeg­naj będę pa­miętała tyl­ko te dob­re chwi­le, których prze­cież było naj­więcej.