Życie to proza, historia, dzień po dniu, zapisywana wciąż od nowa. To wojna uczuć, Walka z sumieniem. To byt i istnienie. ...a człowiek, to istota, która żyje dzięki miłości i nadziei! Najpiękniej piszemy o spełnionej miłości. O wspaniałej w niej płynącej radości. O szczęściu gdy z wzajemnością kochamy Jak nas te stany uskrzydlają, gdy marzenia spełniamy. A gdy zły los nas znienacka dopada, Nasze życie jest potokiem łez , i w sobie się zamykamy, lepszych czasów w smutku czekamy. Radość w życiu ze smutkiem się splata, I tak od wieków uśmiech ze łzami przeplata. Raz czarę szczęściem po brzegi wypełnia.

Tak łatwo przegapić to, co najważniejsze w życiu. Martwimy się o jutro, a bez cienia żalu przepuszczamy przez palce chwilę obecną... A przecież jak mawiał Tołstoj: Chwila obecna jest zawsze najważniejsza, a człowiek na przeciw nas zawsze najbliższy i nie samotność jest zła, tylko osamotnienie. .. Każde spojrzenie jest piękne jak je widzisz... Każda chwila jest jednorazowa jak ją przeżywasz ... I każdy człowiek jest potrzebny , gdy go w sercu nosisz.... Obudź się do życia Żyj! Tańcz, jeśli świeci słońce i gwiżdż, jeśli pada deszcz... Poczujesz,że zostaliśmy stworzeni do miłości...