Wszys­tko pow­ra­ca. Mam wrażenie, jak­by otaczała mnie tam­ta rzeczy­wis­tość. Życie w le­tar­gu stało się codzien­nością. Za­mykam oczy i wyob­rażam so­bie two­je włosy pod pal­ca­mi, twój szept i do­tyk.