Moje serce rozpadło się na milion kawałków po to, byś choć jeden mógł znaleźć i przypomnieć sobie o mnie.

- Nie będę mar­twą kukłą! - wyk­rzy­kuję wprost w jej zimną twarz od­ci­nam się od lal­karza sznurków i bez­radna ląduję po­rusza­na siłą w tłumie echem śmie­chu For­tu­ny wyb­rzmiewają ma­rionet­ki a ich dłonie zap­la­tają no­we dla mnie li­ny...