Miłość to nie kar­net do ki­na, który wy­korzys­tu­jesz wte­dy, kiedy aku­rat naj­dzie Cię ocho­ta. Miłość to ka­wałek ziemi, na której mu­sisz po­siać trawę, po­sadzić kwiat­ki, krze­wy, drze­wa w od­po­wied­nim cza­sie i od­po­wied­nim dla nich miej­scu. By żyły w har­mo­nii,da­wały poczu­cie szczęścia i poz­wo­liły usnąć na ha­maku w let­nie popołudnie.

Kroplą deszczu namaluję cię jak malarz obraz.

Miłość to mgła, unosi się w niebie. Kto jej doświadczy... Nikt nigdy nie wie!

Nie na żadną kradzież godzę, Chocia tak po nocy chodzę; Wziąłbych przedsię, by co dano: Łupiestwo czartu porwano. Nigdziej miejsca mniej hardości Nie najdziesz jako w serce miłości; Gładkość wprawdzie sługi daje, Ale dzierżą obyczaje.

Jeśli dyjamentowe goździe Mus ma w ręku, Którymi natwardszego umie pożyć sęku: Ani ty wyswobodzisz serca z ciężkiej trwogi, Ani z okrutnej śmierci sideł wyrwiesz nogi.

Szczęśliwa jest ta dusza, która sercem kocha ". - Johann Wolfgang von Goethe

Niech Twoje serce pieśni gra. Przestań nad losem swoim płakać, zatrzymaj chwilę w środku dnia.

Pomóż, mi stać się bardziej miękkim i odprężonym, abym w pełni przyjął to, z czym jeszcze walczę. Jeśli moje serce jest nadal zamknięte, pokaż mi, jak je otworzyć bez przemocy. Jeśli trzymam coś, pomóż mi to puścić.

słuchaj głosu ser­ca, ser­ce niech słucha ro­zumu, ro­zumu używaj w zgodzie z duchem, a duch niech działa w sym­biozie z miłością.

Zra­nione ser­ce krwa­wi moc­no. Ono nig­dy nie za­pomi­na. Cho­ciaż czas po­woli je leczy, po­zos­ta­je bliz­na, która pamięta.

Bo miłość często zawodzi, Nienawiść niszczy człowieka, Przyjaciel albo odchodzi, Albo pamięta, z daleka.

Fajne wodne serce