“Nie ma gorszej samotności niż związek z niewłaściwym mężczyzną.”

Pamiętaj o kontakcie fizycznym. Pozwoli Wam być blisko nie tylko fizycznie, ale i mentalnie. Poprzez dotyk czy przytulanie realizujemy potrzebę bliskości, wyrażamy troskę i czułość wobec partnera, okazujemy mu przywiązanie. Dotyk jest ważnym aspektem budowania i podtrzymywania relacji, daje nam poczucie intymności i bezpieczeństwa.

Podchodź do życia z dystansem. Jasne, każdemu zdarza się wstać lewą nogą, wkurzyć na szefa czy mieć wyjątkowo nerwowy dzień. Zauważacie pewnie wtedy, że postawa pełna pretensji, żalu i gniewu daje zupełnie inną perspektywę na życie i związek. Spróbujmy spojrzeć na sytuację z dystansem, poszukać jej pozytywnych aspektów czy śmiać z absurdów. Zamiast złościć się na partnera, poszukajmy konstruktywnych sposobów rozładowywania napięcia.

"Najlepszym dla nas w życiu rozstaniem jest rozstanie z pesymizmem." - M.Stolarska

SENNE MARZENIA ... w moich snach siadamy na ganku małej chatki i popijamy z glinianych kubków gorące kakao - na dobry początek dnia. ... w moich snach czytasz mi Swoje wiersze, a ja czytam Ci swoje i tak właśnie rozmawiamy o Życiu - przez cały dzień. ... w moich snach bierzesz moje dłonie w Swoje ciepłe ręce i całujesz delikatnie ich wnętrze - przechodzi mnie dreszcz. ... w moich snach spoglądam Ci wtedy głęboko w oczy i otulam się aksamitem ich spojrzenia - wszak już wieczór. ... w moich snach siedzimy obok Siebie, patrząc na gwiazdy i delektujemy się Swoim istnieniem - to Nam wystarcza. ... w moich snach wszystko jest dużo prostsze ...

Muriel Rukeyser Próba porozumienia się dwojga ludzi Przemów do mnie. Weź mnie za rękę. Czym jesteś teraz? Opowiem ci wszystko. Niczego nie zataję. Kiedy miałam trzy lata, małe dziecko czytało o króliku, który zdechł, w bajce, a ja wpełzłam pod krzesło: różowy królik: były akurat moje urodziny i świeczka wypaliła mi bolesny punkt na placu, powiedziano mi, ze będę szczęśliwa. O, staraj się mnie zrozumieć. Nie jestem szczęśliwa. Otworzę się przed tobą. Myślę o białych żaglach na tle nieba jak muzyka, tętniących jak dźwięk rogu, o szybujących ptakach, o obejmującym mnie ramieniu. Był ktoś, kto mnie kochał i pragnął żyć, żeglując. Przemów do mnie. Weź mnie za rękę. Czym jesteś teraz? Kiedy miałam lat dziewięć, byłam sentymentalna, płynna; moja owdowiała ciotka grała Chopina, a ja opierałam głowę o rzeźbione meble i płakałam. Chcę być teraz blisko. Chciałabym powiązać minuty dni moich, jakoś, z twoimi.