Samotnośc to cholerne uczucie, Jest jak w sercu kłucie, Dobija i dołuje do końca, Brakuje już we mnie słońca, Czuje się źle,bardzo źle, Znikam powoli w gęstej mgle, Ogień we mnie już wygasa, Nie pomaga nawet na to praca. Znikam jakby w czarnej czerni, Pamiętam,kiedyś byliśmy sobie wierni, W sercu czuje ból,miłości niema tam już, Nogi nie są już miękkie,a na ustach kurz, W głowie znowu setki myśli, Nie mam z nich żadnych korzyści, Widzę czerń,chociaż me oczy są otwarte, Co z tego? Jak moje serce już prawie martwe...

Maleńkie serduszko bije dla Ciebie i zawsze otwarte jest w każdej potrzebie. Tak wielką miłość posiada w sobie, że pragnie także oddać ją Tobie.. Niech każdy czuje, niech każdy wie, że małe serce - a tyle chce. Tyle ma w sobie siły i mocy uczuciem darzy za dnia i w nocy. Bo cóż piękniejszego może być dane, jak ludzkie serce - bardzo kochane.......

Przez dziurkę od klucza przyglądasz się światu. Boisz się włożyć klucz i przekręcić zamek. Dot­knąć klam­ki i ot­worzyć drzwi. Tak mało o nim wiesz, a i tak lękasz się życia...

Nie gaś nigdy silnika swego serca.  Nie zapominaj, że masz do niego tylko jeden kluczyk, a jest nim miłość...

Jeśli nie wiesz jak otworzyć drzwi do serca człowieka, spróbuj dostrzec piękno jego czynów. W nich zazwyczaj znajdziesz odpowiedni klucz.

To niesa­mowi­te ja­kich ludzie do­konują wy­borów. Kierując się ro­zumem, bo­jaźnią przed niez­ro­zumieniem, za­miast ser­cem.

Zas­ta­nawiające jest jed­nak dlacze­go is­tnieje gru­pa ludzi znie­czu­lonych na war­tości ja­kimi są uczu­cia, serce oddane ma dłoni ,przez co dochodzi często do zra­nień

Czas jest kluczem, kluczem do wszys­tkiego. Do miłości, szczęścia, ra­dości, zaz­drości, niena­wiści, za­pom­nienia czy wy­bacze­nia. Nies­te­ty te­go klucza nie można zat­rzy­mać na stałe. Trze­ba go sta­le od­najdo­wać i próbo­wać uchwycić...

Po­kora, ta­jem­nym kluczem do ludzkiej otwartości.

Poczu­cie war­tości może być kluczem do drzwi za który­mi kry­je się nasze szczęście.

Uczu­cia po części są jak po­ry ro­ku, budzą do życia, grzeją ser­ce, złocą myśli i mrożą krew w żyłach..

Nie od­dam Ci duszy, nie od­dam Ci klucza do serca. Może bez te­go będę mniej piękniejsza? Nie od­dam Ci wiary Nie od­dam czułości

Aniele Boży, ra­tuj mnie, me ser­ce pogrążone... Błądzę w ciem­ności, wśród moich słabości. Już oczy mam zam­glo­ne.

Tylko jeden klucz pasuje do jednego serca... trzeba tylko dobrze poszukać