Trzeba przeżyć wszystko, co jest nam dane. Cała radość i cały smutek. Nie wolno nam się od tego uchylić. Nie przeżyty smutek, przed którym uciekliśmy i tak kiedyś nas dopadnie.

Smu­tek po­zos­ta­wiam w so­bie; ra­dością chcę się dzielić.

Smu­tek to ludzka rzecz, lecz nie war­to iść przez życie ze smutną miną. Każdy dzień po­win­niśmy zaczy­nać z us­mie­chem na twarzy z wiarą,że ten dzień będzie wyjątkowy.

Pocieszając przyjaciela nie mów nic, bo słowami i tak nic nie zdziałasz. Dziel z nim smutek w ciszy. Swoją obecnością wyrażasz wszystko co chciałbyś mu powiedzieć.

Każde 60 se­kund, które spędzasz smut­ny, to mi­nuta ra­dości, której nig­dy nie odzyskasz.