Ja też takiej pomocy potrzebuję, dokładnie takiej jak dzieci, obojętnie, czy przyjacielskiej, czy koleżeńskiej ,czy partnerskiej, ale właśnie takiej.

Wychowywanie dzieci ,to olbrzymia odpowiedzialność i ciężka praca, to momenty, radości i zwątpienia (głównie w to, że jesteśmy dobrymi rodzicami).

Trzeba nauczyć się ze spokojem, słuchać swojego dziecka i powstrzymać się, od osądzania. Staraj się zawsze szukać rozwiązań ,dla sytuacji razem z córką, czy synem.

Wyjaśnij dziecku różnicę ,między byciem skarżypytą, a byciem czujnym i wrażliwym ,na krzywdę innych.

Ucz dziecko, by we właściwy sposób ,(w miarę możliwości, nie krzywdząc innych) wyrażało ,swoje emocje i pragnienia. Że umiejętność zachowania, spokoju i uważnego słuchania ,jest kluczowa.

Poproś dziecko, aby zwróciło skradzioną ,rzecz i przeprosiło ,właściciela.