„Niezależnie od tego, jak bardzo trudny wydaje się czas, zawsze znajdziesz sposób, aby przetrwać.” ― Paulo Coelho

Podoba mi się myśl, że wspomnienia są niedoskonałe, że są zabarwione nostalgiczną tęsknotą lub żalem i tak często wcale nie są tym, co się faktycznie wydarzyło.

Ranią nas nie ludzie, tylko nasze oczekiwania wobec nich. Wobec bliskich osób stawiamy wysokie wymaganie i jest fajnie, kiedy potrafią je na chwile sprostać, a jeżeli nie - wywołuje to w nas mnóstwo negatywnych emocji. My ich wcale nie kochamy, "kochamy" siebie, swoje potrzeby i pragnienia.

Jeśli ktoś dla ciebie nie jest istotny ,to nie zrani bo nie obchodzi ,cie jego zdanie/zachowanie wobec ciebie.

Czuję, że w końcu jestem szczęśliwa, a życie przynosi mi te odpowiednie osoby, które są bo chcą ,być przy mnie.

Kiedyś przeczytałam, że kobieta, która nie dba o kwiaty, nie zasługuje na nie. Podobnie jest z ludźmi. Jeżeli nie szanują ciebie, nie zasługują na twoją uwagę.

Bo ktoś kocha i to wykorzystują ile się da. Do momentu ,aż będzie o jeden raz ,za dużo.

Ignoruj tych, którzy na to zasłużyli i kochaj jeszcze bardziej tych, którzy ciebie kochają. Otaczaj się tylko ludźmi, którzy są zawsze przy tobie, gdy ich potrzebujesz.