Od tam­tej po­ry niena­widzę jeszcze bar­dziej stwier­dze­nia „trze­ba coś stra­cić by to do­cenić”, gdy­bym mogła go przy­naj­mniej przep­ro­sić… nies­te­ty na wszys­tko jest już za późno, a ja tak bar­dzo go kocham…