Tej, którą kocham, niech anioł pieśń wspom­nień za­nuci i podaruje piekne kwiaty. A poz­na ją po kas­ka­dach is­kier na piórach białych jak oczu obłoki, bo w jej spoj­rze­niu niebo oj­czys­te i błękit, i kroków zna­jomych od­bi­cia w ale­jach z pamięci. Odpowiedz