Pa­nowała błoga cisza. Szmin­ka na je­go kołnie­rzu i nasze per­fu­my wy­lane na pościeli. Sple­cione dłonie, popląta­ne myśli i fałszy­wie bijące ser­ca, które nieubłaga­nie od­mie­rzały nasz czas. Przeg­ry­waliśmy z każdą, ko­lejną mi­nutą. Ra­zem. W łóżku, na 666 piętrze piekła. Odpowiedz