Najlepsza miłość to ta która budzi duszę , pcha Nas ku lepszemu, rozpala w sercach ogień a w duszy sieje spokój

Życie jest takie, jakie jest, i masz je jedno, przydzielone. Jak płyną dni twe, wiesz to sam i dobrze znasz te utracone. W życiu jest tylko kilka chwil, które są warte twego trudu, Wciąż czekasz na nie, pragniesz ich, Tobie piękniejsze są od cudu. Serce twe dąży do nich wciąż, rozpozna je i się nie myli. Ilu do tego trzeba muz? Wystarczy urok jednej chwili. Wystarczy nawet jedna łza, wystarczy jedno serca drgnienie. Choćby dzień czarny był jak noc, odchodzą wszystkie mroczne cienie. Nic nie jest bardziej święte niż piękno, gdy w sercu się rozwija. Bo to poezja twoich chwil, twoja poezja, nie niczyja … Treścią poezji – piękno chwil Chwila się zawsze nową stwarza. I choćbyś jak najdłużej żył, żadna się nigdy nie powtarza.

Znalazłam na ulicy serce Sponiewierane, poranione Więc opatrzyłam je naprędce W kieszeń schowałam znalezione. Gdy czas zagoił wszystkie rany To je ubrałam w ciepłe słowa I chciałam oddać, lecz zostało Przy moim sercu, do dziś chowam... Cierpliwie dbałam i tuliłam Bo drzazg, skaleczeń było wiele Oddam je gdy właściciel zgłosi Że zgubił serce....to tak wiele. I niech pamięta że ten organ Mądrzejszy jest niż jego głowa I niech dba o nie, bo gdy znajdę Znów opatrzę, na zawsze schowam.

Powiedz poranku - błękitnooki, co też mi dziś obiecujesz? szepnij,czy w dal marzeń pogonisz, czy mi złych cieni,współczujesz. Powiedz Ty słońce - jeszcze nieśmiałe, jakie ścieżyny wytyczysz? może w szarościach,dzisiaj utonę, albo uśmiechu mi życzysz. Powiedz oddechu - cichy spokojny? jak w gwarze tłumu,się schować, może codzienność,cicho wykuwać, lub z pragnieniami wędrować. Powiedz mi serce - mgłą otulone, w jakie zachwyty wzlatywać? może uciekać,od ludzkiej złości, tylko z dobrymi przebywać. Powiedz mi myśli - życiem spętana, jak stąpać,by iść się chciało? ale cokolwiek,dziś bym wybrała, wciąż tego życia mi mało...

Czasem trzeba ofiarować komuś swe serce, by z daleka zobaczyć, ile jest w nim miłości... Czasem trzeba od kogoś odjechać, aby zrozumieć, jak bardzo się tęskni. Czasem trzeba odejść tylko po to, by móc powrócić... Czasem trzeba zapomnieć, by móc pamiętać od nowa... Przyjaźń to skarb błyszczący, pośród życia dróg krętych, jest dla nas jak balsam kojący, w naszych pragnieniach, marzeniach zaklęty... Życie jest po to, aby żyć. Miłość, aby kochać... Przyjaźń, aby pamiętać.

Srebrzyste gwiazdy, świecąc na niebie, Malują wzory na ciemnym tle, A moje serce tęskni do Ciebie I usta szepczą: - Ja kocham Cię! Jak srebrne gwiazdy na niebie, malują róże na jasnym tle. To moje oczy tęsknią do Ciebie, a usta szepcą Kocham Cię Z moich oczu płyną łzy, bo w mym sercu jesteś Ty. Ciebie teraz przy mnie nie ma, a ja tęsknię bez wątpienia Bo Cię Kocham i Cię lubię, że się w myślach swoich gubi