Najbardziej zbyteczna rzecz w nieszczęściu to łzy.

Ludzkie łzy to z jed­nej stro­ny wy­raz og­ro­mu cier­pienia, lecz z dru­giej także ul­ga. Ra­zem z łza­mi wypływa cier­pienie, by zro­bić miej­sce na nową, ko­lejną falę bólu. Inaczej ból przes­tałby się w nim mieścić.

Łza spływająca po po­liczku jest jak opa­dający je­sien­ny liść... Swą barwą i uro­kiem pok­rze­pia duszę...

W życiu is­tnieją chwi­le, kiedy łzy napływają do oczu bez spec­jalnej okazji.

Łzy są niemym krzy­kiem ser­ca . Smut­ny krzyk to głośne łzy duszy .