Chwilowe zagubienie Czasem serce umknie na bezdroża i pogubi się na jednej z wielu dróg. Sens utraci słysząc piękne słowa czy zaufać może kiedyś znów . Lecz to tylko jest chwilowe zagubienie .. Każdy mrok rozświetlić może dzień bo wystarczy tylko się obudzić.. Po złym śnie zostanie tylko cień. Znów są plany i cel osiągalny Nie złudzenie co tylko się tli ... Namacalnie plan bardziej realny bo radością wypełni już dni. Tylko czasem do snu ktoś się wkrada by zawładnąć i władzę znów mieć Lecz by musiał się bardziej postarać aby można znów bardzo go chcieć. Warto więc mieć oczy szeroko otwarte i nie poddawać się rutynie. Bo ona, choć potrzebna, zabija postęp. Trzeba zawsze o tym pamiętać. To jedyny sposób, by od czasu do czasu wyłamać się z rygorów przyzwyczajenia i zrobić krok naprzód. Aleksander Wolszczan

Są takie serca, co wesprą w potrzebie, i ciepłe dłonie, co twą dłoń uścisną aż niepokoje wszystkie znów gdzieś prysną. Jest taka dobroć co serce ogrzeje, przyniesie radość i nowe nadzieje. W życiu dróg jest wiele, ważna jest ta, na której czekają Przyjaciele... Ważne jest to co daje wsparcie, by z przeciwnościami wciąż walczyć uparcie..."

Dwa serca koło siebie czy to nie piękne marzenie, dwa serca a nie jedno zatrzyma w sobie pragnienie. By miłość je odnalazła w oczy spojrzała głęboko, dają im taką siłę co je uniesie wysoko. Bo kiedy złączą się razem ogniem namiętność zapłonie, nadzieja szczęście przywoła i czułość gdy dotkną się dłonie.

Nie zapomnij o mnie wyrzekła dziewczyna patrząc chłopcu w oczy na zielonej łące. Niezapominajki w swój bukiet włożyła kruche, delikatne, jak uczucia wiotkie... Ten kawałek nieba z ukochanej dłoni On wziął delikatnie – do serca przyłożył spojrzał z miłością w Jej niebieskie oczy i z wielkim wzruszeniem swą przysięgę złożył... By uczcić w pamięci takie wydarzenia, by jak Walentynki miłością promieniał 15 maja z zimnej Zośki znany Dniem Niezapominajki w Polsce nazywamy.

Kochać - dawać szczęście temu, kogo się kocha, a nie sobie samemu.

I nieważne że stworzyłaś so­bie w głowie ob­raz mężczyz­ny dos­ko­nałego. Ser­ce i tak Cię zaskoczy…

Naj­większą zdol­nością nie jest wsłucha­nie się w bi­cie swe­go ser­ca, lecz w bi­cie ser­ca dru­giej oso­by. Zauważenie jej za­let, jak i wad bez użycia wzro­ku. Zro­zumienie jej bez użycia słów...

Naj­gor­sza jest będąc w parze z inną ukochaną osobą nieumiejętność po­wie­dze­nia praw­dy, przyz­na­nia się do błędu i dal­sze brnięcie w kłam­stwo z oba­wy bra­ku zro­zumienia, i wybaczenia.