" Kochajmy więc mocno, nie bójmy się tego, a na świecie z miłością, będzie najmniej złego"

"Cóż to za nieopisana ulga, mieć poczucie bezpieczeństwa, przy innej osobie, nie musieć ważyć myśli, ani mierzyć słów, lecz wylewać je wszystkie, z siebie, wiedząc, że wierna dłoń przyjmie je i zachowa." - George Eliot

“Zaczęła płakać; zsunęła się z moich kolan i płakała leżąc na podłodze; i nigdy przedtem ani potem nie słyszałem już takiego płaczu. Tak płakaliby chyba tylko umarli, którym przyszłoby zmartwychwstać i żyć po raz drugi.”

"Kiedy mnie już nie będzie" Siądź z tamtym mężczyzną twarzą w twarz, kiedy mnie już nie będzie. Spalcie w kominie moje buty i płaszcz, zróbcie sobie miejsce ... A mnie oszukuj mile uśmiechem, słowem, gestem, dopóki jestem, dopóki jestem. Płyń z tamtym mężczyzną w górę rzek, kiedy mnie już nie będzie, znajdźcie polanę, smukłą sosnę i brzeg, zróbcie sobie miejsce ... A mnie wspominaj czule, że mało tak się śniłem, a przecież byłem, no przecież byłem. Dziel z tamtym mężczyzną chleb na pół, kiedy mnie już nie będzie, kupcie firanki, jakąś lampę i stół, zróbcie sobie miejsce ... A mnie bezczelnie kochaj, choć smutne śpiewki przędę, bo przecież będę, no przecież będę. (A.Osiecka)

Bała się te­go słowa, nie wie­działa co tak nap­rawdę do niego czu­je. Często zas­ta­nawiała się co on w niej widzi.

Je­go wzrok był kiedyś niczym is­kra jarząca się og­niem słońca. Bił blas­kiem. Pro­mieniał szczęściem.