Doz­naję om­dle­nia ra­mion od ciągłego pow­tarza­nia te­go sa­mego ryt­mu, a moją czaszkę roz­sadza natłok myśl. Jej tek­st, na­tomiast, ma spra­wiać wrażenie spo­wie­dzi, rachun­ku su­mienia, dzi­kiego ry­ku duszy auto­ra.

lubię tego aktora