"Ze starym przyjacielem jest jak ze starym płaszczem. Jest bardzo wygodny. Przybrał kształt mojego ciała, doskonale dopasował się do moich wypukłości i nie krępuje moich ruchów, a jedyną oznaką jego obecności jest ciepło, które czuję, gdyż on mnie ogrzewa."

I nag­le za­milkł. Od­wrócił wzrok w kierun­ku nieba. Właśnie nas­tała jed­na z tych no­cy, w której trud­no dos­trzec nadzieję na świt.

Żad­ne­go nie zwieńczy praw­dy zwy­cięstwo. Ni od­po­wie­dzi wątpli­wej, błogosławieństwo. Lecz jest jed­no, to stra­ciło pier­wszeństwo. dar to jeszcze, czy już... przek­leństwo (?)...