Żyłam te­raźniej­szością, żyłam po pros­tu chwilą. Wszys­tko, co działo się wokół mnie przy­nosiło mi szczęście, było ko­loro­we.. Jed­nym, je­dynym dniem, na który zaw­sze cze­kałam były mo­je urodzi­ny, gdy po­jawiały się pier­wsze płat­ki śniegu, na mo­jej twarzy wi­tał og­romny uśmiech i zaw­sze krzyczałam "ma­musiu, za niedługo mo­je urodzi­ny!".