Dobrze, że człowiek nie może iść za własnym pogrzebem, bo by mu serce z żalu pękło

Naj­bar­dziej bo­lesną rzeczą na świecie jest pat­rzeć na ból i bez­silność mat­ki pochy­lonej nad trumną swo­jego dziecka...

Słabość do bra­ku od­wa­gi i tak po pog­rzeb

czas mknie do przo­du wśród pog­rzebów ko­rowo­du

Przeżyję pog­rzeb.., włas­nej Duszy... Będę mężny i spo­koj­ny stojąc z bo­ku gdy pocho­wam JĄ w mgle bez­nadziei. Pat­rzeć za­mie­rzam na Czas - niech wreszcie pok­ryją JĄ spleśniałym na­lotem bieli.

"Bonifacy Niedośpiałek, urodzony w poniedziałek, we wtorek go ochrzcili, w środę go ożenili, w czwartek źle mu się zrobiło, w piątek mocno pogorszyło. Zmarło mu się w sobotę, pogrzeb był zaraz potem, bo w niedzielę. To niewiele: krótko ciągnął się rozdziałek. „Bonifacy Niedośpiałek”."