Ścielże sobie, ściel, niebogo. Chłopcy pójdą swoją drogą. Nie ruszą go, nie.

A ty, czarna jaskółeczko. Nosisz piórka na gniazdeczko. Ścielesz dziatkom je! .

Bo w tym gniazdku się rodziła. Bo tu jest jej strzecha miła. Bo tu jest jej raj!.

Nasza czarna jaskółeczka. Przyleciała do gniazdeczka Przez daleki kraj.

Kochana Jaskółeczko! Wracaj do nas z daleka! Puste gniazdko pod dachem dawno na Ciebie czeka. Woda w stawie błyszczy i w słońcu lśni jak łuska. Czeka kiedy ją w locie skrzydłami będziesz muskać. I niebo już błękitne, obłoki srebrne na nim. Tylko Ciebie Jaskółeczko, nie ma pod obłokiem! A choć bociek klekoce i bazie kwitną w lesie dopiero Ty, Jaskółeczko prawdziwą wiosnę przyniesiesz. "List do jaskółki"/Bechlerowa Helena/

Przypłyń do mnie falą białym obłokiem wyszeptuj wiatrem słowa ukryte w duszy... Powitam ciebie uśmiechem zielonych głębin morskich otchłani. Bo moja pamięć o Tobie jest jak skała mocna odporna na krople czasu i deszczowe melodie.... Jak tęczowe szarfy w kolorach tęsknoty i nadziei.... Jak lot jaskółki zapach wrzosowych pól w marzeniach.... Przypłyń do mnie na skrzydłach motyla z płomieniem w oczach w świetle zachodzącego dnia.... Przypłyń też rankiem gdy otwieram oczy tam odbija się w źrenicach ma naga dusza odkryta... Niech wiatru śpiewanie Do Ciebie dziś dotrze Rozbudzić radość A łezkę otrze......