♪ Jaskółka... czarny sztylet, wydarty z piersi wiatru, nagła smutku kotwica, z niewidzialnego jachtu. Jaskółka, siostra burzy, żałoba fruwająca. Ponad głowami ludzi, w których się troska błąka ♪ /z rep. S. Borys/

Jedna jaskółka wiosny nie czyni.

dos­trze­gam jaskółki nie pat­rzą ci pros­to w twarz bo wy­razy mogłyby zdradzić za kim tęsknisz a ja już nig­dy nie będę bo­gat­sza o kształt strumienia**

Promienie słońca przenikły jaskółeczki mokre piórka, więc ożyła, pierzchła i pewnie znikła.

co ona tam robi?

Co taka samotna.