Ażeby należeć tylko do Niego, trzeba być małym, tak maleńkim jak kropla rosy. Och! jakże mało dusz zmierza do tego, by pozostać tak małymi. św. Tereska

Kroplą wonnej rosy zmyję smutek z oczu, potem ją osuszę wiatru ciepłym tchnieniem, byś mogła namiętny pocałunek poczuć, udając przekornie nagłe zaskoczenie. Zamówię wieczorem ptasią serenadę, dotykiem pragnienia zahipnotyzuję, podążysz za dłoni jaśminowym śladem, niepojętą miłość w serduszku poczujesz.

Kiedy radość jest w nas, dzień rozkwita jak kwiat w kroplach rosy, wschodzie słońca, w szumie lasu, w wiatru pląsach, radość tęczowy wytycza szlak.

Krop­la w morzu pot­rzeb może kiedyś być na ty­le is­totna, że będziesz jej szu­kał w sto­gu siana…

Kropla drąży skałę nie siłą, lecz ciągłym padaniem. Owidiusz