Pierwsza Dywizja, polska i pancerna Na polach Francji poszła w krwawy bój. Prawom człowieka i Ojczyźnie wierna, Poszła by spełnić obowiązek swój.

Bodaj wszytkich mąk skosztował, Kto naprzód wojsko szykował I wynalazł swoją głową Strzelbę srogą, piorunową. Jakie ludzkie głupie sprawy: Szukać śmierci przez bój krwawy! A ona i tak człowieczy Upad ma na dobrej pieczy.

Ta ziemia naszych żołnie­rzy krwią za­lana nad­chodzi niewo­la od rosyjskiego Pa­na To ko­niec ta woj­na zos­tała przeg­ra­na Lecz kiedyś pow­sta­nie nasza Oj­czyz­na kocha­na

Nap­rawdę sław­nych żołnie­rzy ma tyl­ko kraj, który wyg­rał wojnę.

Su­weren­ność w rosyjskim ko­muniz­mie przyczyn­kiem walk o oso­bistą niepodległość.