Cza­sem wys­tar­czy unieść wzrok, by dos­trzec niebo. Wy­ciągnąć rękę po bliską tęsknotę. Poz­wo­lić ser­cu za­bić moc­niej i zna­leźć uko­jenie w pos­ta­ci po­dob­ne­go mu ryt­mu

Opo­wiada­nia, wier­sze, wer­sy, fra­zy jest w nich mi­lion słów Wszys­tkie one o czymś mówią, czy emoc­jach, czy przeżyciach Ok­reślają one poczy­tal­ność, tudzież ludzki serca wielki bunt Oz­do­bione, pus­te, nies­pełnione, ta­kie są zaz­wyczaj

cóż złego ci uczyniłam że księżyc ciem­nieje a myśli giną w słowach niewypowiedziane pus­tka w mym ser­cu gościem będzie bi­cie pukaniem

Miłość jest jak ten strumień w swym spadku gwałtowny, Co się z źródeł nieznanych rzuca w kraj czarowny

Bardzo piekne serducho