Bo cóż jest ta­ki mężczyz­na wart Od­dając swe­go ser­ca pa­ni Ar­gu­ment sil­ny jak do­mek z kart Że je­go miłość tyl­ko ra­ni

Po­wiem wprost co na ser­cu leży: Słoneczni­ku mój naj­droższy Kocham Cie bo jes­teś rozkoszny!

Będziesz mi nocą tą z ty­siąca Co śni się pięknym snem na ja­wie A ja ci w za­mian w moim ser­cu Miej­sce na miłość po­zos­ta­wię

Tak miłość moja ciągle się przemienia, Lecz nie ustanie, póki pierś oddycha, I nie osłabnie, chociaż złagodnieje... Burzliwa rzeka też nieraz przycicha.