Wczoraj wieczorem, zauważyłem źle zaparkowanego "malucha". I do tego tuż ,pod moim oknem. Zapisałem sobie, jego numer. Dzisiaj sprawdziłem ,go w kartotece. To mój "maluch". Chyba wezmę urlop.

Dzisiaj zaspałem ,do pracy. Dociskam gaz do deski ,mojego "malucha". 50km/h - urwały mi się lusterka. 60km/h - lakier zaczął się łuszczyć, a wycieraczki przepełzły na tylnią szybę, 70km/h - maska zawinęła mi się na dach. Przechodzę ,na prędkość ekonomiczną. Minął mnie rowerzysta.

Wsiadają do starego, zepsutego i ledwo jadącego malucha, ponieważ boją się, że nic więcej ,już po nich nie podjedzie. Później siedzą w tym rzęchu, w którym każda dziura i wszystkie wyboje, bolą niesamowicie mocno. Życie zaś to bardzo wyboista droga. Wypełniona po brzegi, niespodziankami. Raczej niezbyt ,często prosta i równa. Zamiast wsiadać w tego gruchota, zwyczajnie lepiej jest poczekać ,na coś lepszego.

No teraz to ktoś pocisk dał