"O ludzi należy dbać za ich życia." Andrzej Ballo

Gdy przez­nacze­nie zechce nas odnaleźć, żad­na klątwa nie sta­nie mu na drodze.

Życie, al­bo ki­bicu­jesz al­bo wpa­dasz w łapy przeznaczeniu.

Przez­nacze­nie,zaw­sze pół kro­ku przed nami wędru­je nies­trudze­nie, aż do li­nii me­ty.Nie ogląda się za siebie i nig­dy nie zdradzi.

Śmierć naj­dot­kli­wiej do­tyka naj­bliższych zmarłego, nie je­go samego.

Pier­wszą jest od­rzu­cenie tej in­formac­ji, wy­par­cie jej ze świado­mości, bunt. Dru­gi etap, gdy już zaak­ceptu­je fakt, że umiera to strach. Przed bólem, samą śmier­cią, ludzki strach przed niez­na­nym.

Boi się jej ra­dości, łez, smut­ku, fas­cy­nac­ji i roz­cza­rowa­nia, które pro­wadzi do stra­ty. Pa­ni Śmierć szydzi z Pa­ni Miłości, która pot­ra­fi oszu­kiwać gorzej niż sa­ma ot­chłań Pa­ni Śmier­ci.

Co śmierć weźmie, już tego człowiek nie dogoni, Bo się wszystko po śmierci wraca tam, gdzie było Autor: Wacław Potocki