Że znosząc trudy podróży za gwiazdą lśniącą na niebie ofiarowali Dziecinie największy dar - samych siebie.

Kiedyś trzej mędrcy ze Wschodu rzucili rodzinne gniazda, by odbyć podróż w nieznane, gdzie wiodła ich lśniąca gwiazda.

Gdy pierwszą gwiazdkę , ujrzysz na niebie, Wspomnij tych, co kochają Ciebie, Gdy pierwsza zgaśnie, a druga zabłyśnie, niech Cię aniołek, Odemnie uściśnie!

Niech no tylko za okienkiem Jasno błyśnie gwiazdka pierwsza I rozdzwonią dzwoneczkami Wszystkie zwrotki tego wiersza.

biel chod­ni­ka zieleń choin­ki nad głową gwiaz­da bet­le­jem­ska sza­ry człowiek ku niej rękę wy­ciąga by dot­knąć ab­so­lut­ne­go szczęścia

Już niedługo