Mi­jały godzi­ny Leżała wśród świeżych, pachnących źdźbeł tra­wy Wsłuchując się w nur­tującą ją ciszę, Szu­kała w niej choćby małego sze­les­tu męskich skrzydeł i stóp

Jed­nakże na­dal tli się we mnie is­kra, która kiedyś zapłonie i spra­wi że spo­pielę się w wol­ności, wy­jeżdżając stąd.

"Mężczyzna jest jak kwiat - trudno wyobrazić go sobie bez kielicha. Lidia Jasińska "