Nie ale kiedyś zro­zumiesz Byś cier­piał jak ja bo­leśnie i po­woli Aż znaj­dziesz miej­sce w swym ser­cu dla mnie

I już tyl­ko ser­ce w ja­syr lo­giki ujęte, próbu­je uciec do­nikąd.

Może poczu­je się wyjątko­wa, znacząc dla niego tak wiele. Nie wiem czy będę na to go­towa, czując bijące ser­ce w je­go ciele.

Jeśli kocham, to szczerze i całym ser­cem. Nie umiem inaczej. Wyróżniam się. Jes­tem je­dyną ko­lorową, pośród pełne­go sza­rości tłumu.

Pójdziemy cisi, zamyśleni, Wśród złotych przymgleń i promieni, Pójdziemy w ogród pełen zorzy. Kiedy drzwi miłość nam otworzy.