Rozumny człowiek ze wszystkiego korzystać umie.

Płyną łzy, jak po­tok z górskiej krainy. Uśmie­chu już brak, stęskniony Pan - po od­wy­ku. Układa swe myśli w je­den, kon­kret­ny plan, po wyjściu ze szpi­tala co po­wie rodzinie?

Czasami trzeba usiąść obok i czyjąś dłoń zamknąć w swojej dłoni, wtedy nawet łzy będą smakować jak szczęście.