Niekiedy po­daru­jemy niez­ro­zumiałą radę zatroskanemu sercu , czy pok­rze­pimy kil­ko­ma słowa­mi, obok wielu przej­dziemy obojętnie.

Nie trze­ba było zap­raszać mnie do swe­go ser­ca. Mnie tu się przy­jem­nie wie­dzie Nie wyp­le­nisz mnie nig­dy

Gdy na jej śnieżnym wypoczywam łonie, Gdy w jej objęciu łzę smutku uronię, Obraz rozkoszy nigdy nie zatonie.