Słowa wypływające z serca, to jak me­lodia miłości.

Nie używaj do roz­mo­wy z ser­cem rozumu, Oni nie chodzą w parze.

Rodzi się w człowieku- nie jest pier­wias­tkiem, który wol­no la­ta w po­wiet­rzu; pochodzi od nas sa­mych. To nasze ser­ce de­cydu­je ko­go kocha, a ko­go nie, choć te wy­bory często kłócą się z ro­zumem.Ale kiedy się kocha, to ma się taką siłę, że góry można prze­nosić po to, by być z tą drugą osobą- błagając w duchu, żeby te góry nie oka­zały się sil­niej­sze..

Nie czu­jesz, że mo­je ser­ce bi­je szyb­ciej…? Chcę te­go do końca, pot­rze­buję cię przy mnie, bo zaw­sze kiedy się do­tyka­my, czuję sta­tyczność, zaw­sze kiedy mnie całujesz, sięgam po niebo .