W życiu jesteśmy wyjątkowi nieko­nie­cznie dla świata, lecz po prostu dla drugiej osoby. A to chyba jest, najważniejsze.

Ludzi się tylko tak naprawdę poznaje przez serce, które jest czerwone i wielkie, choć nie zawsze otwarte, one daje szczęście. Daje też miłość nie zapominając o przyjaźni, rozwija marzenia, rodzi pragnienia i jest nie do podrobienia. Bo one jest oryginalne, każdy ma inne, a w nim schowane: smutki, radości i niestety żale.

Tyle jest miejsc, a w pośród nich wiele serc, choć każdy ma tylko jedno, dzieli je miedzy innych. By ci, którzy są blisko, zawsze byli pod ręką, by można było na nich liczyć i im zaufać.

Czemu tak jest, że ktoś ze swoim odejściem zabiera cząstkę siebie z powrotem, a my próbujemy na wiele sposobów ją czymś zapełnić, często bezcelowo. Są wydarzenia, których już nie wyjaśnimy, słowa, których nie cofniemy, wspomnienia, które wieją pustką.. Myślę, że rozstania są najgorsze. Do nich nie da się przywyknąć czy przyzwyczaić. Ludzie odchodzą, ot tak po prostu, taka kolej rzeczy. Ale jednak każde pożegnanie, rozrywa nas na kawałeczki. ~Autor nieznany

Owoce dojrzewają w słońcu, ludzie zaś w świetle miłości. ~ Julius Langbehn ~

Kocham Cię. Kocham Cię każde­go dnia moc­niej, każde­go dnia inaczej. Kocham twój śmiech, który trud­no za­pom­nieć. Kocham twoją minę, gdy budzę Cię ra­no do pra­cy.