Cza­sem trze­ba po­malo­wać wszys­tko ko­lorową kredką żeby cho­ciaż połowa smutków zniknęła..

Kiedyś w końcu znajdę kred­ki, który­mi po­maluję mój sza­robu­ry świat, umeb­luję go ciepłem i przy­jaźnią, śmie­chem, ra­dością, bez­troską; po­wiet­rzem, którym będę od­dychać będzie muzyka.

Jes­teś czar­nym cha­rak­te­rem na­ryso­wanym różową kredką

Pamiętam te kredki,mam je do tej pory,są niezniszczalne