"Słowa potrafią wiele udźwignąć, by innych wspomóc, albo przekonać, ale i one czasem nie mogą, wszystkiego przenieść na swych odkrytych ramionach.

Tym­cza­sem płonę w Twoich ramionach pat­rzę w mrok na cu­downą twarz do­tykam strzępków nieba na ziemi chwi­li życia, poz­na­nia, ukojenia...

rwie się wątek ucieka mo­tyw z fa­bułą w kącie zos­ta­je ga­lop donikąd chcesz mnie uczyć chodzić za rękę a ja roz­bi­jam się o brak skrzydeł i wciąż py­tam dlaczego .