Muzyka to wakacje od życia. /David Garrett/

Wciąż sam, ja, je­den i mój dra­mat, za mną śla­dy stóp uciekające­go po­ran­ka. Ktoś, na skrzyp­cach gra, nu­ty pieśni cichej, po ścieżkach chodzi mgła, zbladła przy niej, treść i mu­zyka. Boję się za­pytać o sny, po­wiesz, że nie ja i nie pier­wszy, ja To­bie od­po­wiem - chciałem być naj­ważniej­szy.