Na­wet nocą gdy sa­mot­ność wal­czyła z obsesją Gniew roz­darł pus­tkę nadziei buntem: „ Gar­dzę waszym próżnym umysłem”

Dop­ro­wadzić do końca egois­tyczną myśl za­bicia cze­goś w so­bie. Odeg­rać rolę w sztu­ce zwa­nej życiem i odejść do ciem­ności przez­naczo­nej od pier­wsze­go dnia nędzne­go żywo­ta.