. Bądźmy epi­cen­trum ściany wszechświata. Bo­hate­rami, he­rosa­mi. Dla siebie sa­mych.

Sza­nuj­my każde­go i na­wet gdy w chwi­lach słabości ktoś upadł na ścianę ma­my pra­wo być na niego źli, ale nie od­wra­caj­my się od niego, być może to właśnie naszej dłoni pot­rze­buje najbardziej.

Lecz na rzeczy­wis­tość łypie ma po­gar­da drob­nos­tką i bru­dem.

Kiedyś bałam się doj­rzeć w nich prawdę, jed­nak te­raz bar­dzo te­go pragnę. Jes­tem sil­niej­sza, ale cze­go ty się boisz?