Szczęście jest jak wiatr - cza­sem tyl­ko mus­ka naszą twarz, a cza­sem aż popycha.

Życie, miłość, ra­dość, młodość- wszys­tko prze­minie z wiat­rem. Chciałabym móc osiodłać wiatr, aby do­gonić szczęście i wszys­tko co zniknęło w oddali.

Z gradem,z wiatrem jak szalone szło „coś” z niebem połączone Co na drodze swej spotkało -nic nie pozostało cało

Jes­teśmy wiat­rem przyszłych dni. Jes­teśmy og­niem słońca. Uwie­rzmy, że jed­nak możemy. Prze­cież możemy. Możemy wszys­tkiego dokonać.