Gdy­bym miał na­pisać his­to­rię two­jej śmierci to pew­nie zacząłbym od końca, opo­wieść pełna retrospekcji jak dla mnie bar­dziej jest kusząca. Z dob­re­go w złe nie biegnie, skacze jak piękna li­nia serca, mo­je ser­ce jest trochę nie do pary, ser­ce, bolący ka­wałek mięsa.

Prze­cież każdy z nas ma ja­kieś swo­je prob­le­my, żale w ser­cu, ciągle poszu­kujące ukojenia...

ja nie chcę wiele, ale nie mniej niż wszystko: Ciebie i zieleń i żeby listkom akacji było wietrznie, i żeby sercu - bezpiecznie, i żeby kot się bawił firanką jak umie żeby siedzieć na jerozolimskim ganku i nic nie rozumieć.

właśnie...czasami niestety u poniektórych to tylko ruchomy kawałek mięsa...