gdy zro­zumiesz z nożem w ręku sens istnienia czas na­dej­dzie ukojenia

sy­piemy sól smut­ku na krwa­wiące ra­ny za­pomi­nając o ostrym nożu i chwi­lach na które nie by­liśmy śle­pi w długiej wspi­naczce na szczyt, po­konując włas­ne słabości

Bolą, bo mówi je oso­ba z nożem w ręku zbryzganym krwią , dla której byłabym w sta­nie zro­bić wszystko...

Że życie ze śmier­cią się mie­sza Tu je­den skacze tam dru­gi się wie­sza Po cóż czas tra­cić gdy fi­nał jest zna­ny Nad czym tu płakać, los już wyb­ra­ny

Życie przecięte ostrzem noża .