Singiel’ka Autor: katee I przekonałam się, że mogę Bez ciebie żyć! Mogę oddychać, Podejmować decyzję, Wstawać rano i pić kawę Zapomniałam już jak- było Staram się żyć tym -Co będzie- Jest- zbytnio mnie nie cieszy Wychodząc na ulicę Zawsze staram się wyglądać wtedy schludnie- mała torebka, przewieszona przez strudzone ramie kobiety nowoczesnej, buty na obcasie, podnoszące stopę samoakceptacji, I przekonałam się, że nie jesteś Całym moim światem! Góry na horyzoncie, Szczyty do pokonania, Drogi do przemierzenia, Mogę to zrobić- sama!!! Już dawno skończyłam śnić Sen- spełnienia we dwoje. Zakładam kapelusz ignorancji Otulam się płaszczem zajęć Wychodzę z domu A tam.... Na ulicy--- A tam, N i k o g o Kto zmierzył by się z moja tęsknotą

Ko­biety pot­ra­fią iść da­lej do przo­du z pełną gracją, na­wet ze złama­nym obcasem.

Cza­sem idąc w wy­sokich ob­ca­sach, po po­zor­nie sta­bil­nym chod­ni­ku, może oka­zać się, że któraś płyt­ka jest rucho­ma i nies­podziewa­nie wpa­damy w dołek... Łat­wo się wte­dy przewrócić, al­bo po­ryso­wać obcas....